Gdynia - Położenie Geograficzne

nadmorska część miasta zaliczana jest do obszaru Pobrzeża Kaszubskiego, natomiast zachodnia, śródlądowa, do Pojezierza Kaszubskiego.

Ukształtowanie geograficzne terenu Gdyni jest typowo młodoglacjalne i nadmorskie. Obszary należące do Pobrzeża Kaszubskiego ukształtowane są w dużej mierze przez morze, a obszary przynależące do Pojezierza Kaszubskiego wyłącznie przez lodowiec. Jak całe Trójmiasto, leży na wysoczyznie pozostałej po zlodowaceniu północnopolskim. W plejstocenie powstały osady moren czołowych, natomiast ruchy lądolodu oraz abrazja i akumulacja ze strony morza stworzyły zróżnicowany krajobraz, pełen wzgórz morenowych i dolin erozyjnych. Dzięki temu Gdynia na całej powierzchni ma falisty kształt. Taka geneza geologiczna spowodowała, że większość gleb to gliny, głazy i żwiry. Jednak przekopywanie portu w latach dwudziestych spowodowało, że dookoła składowano wykopany z głębokości piasek, i od tego czasu w tamtych okolicach przeważają piaski.

Gdynia leży na współrzędnych geograficznych 54°30′N 18°32′E, w Zatoce Gdańskiej, w jej zachodniej części. Administracyjnie teren miasta ma powierzchnię 136 km kw. Gdynia od wschodu przylega do morza – wybrzeże w Gdyni ma długość 15 km, najgęściej zabudowane tereny znajdują się bezpośrednio nad morzem. Jeśli chodzi o krainy geograficzne, wschodnia,

Dziś teren Gdyni, zwłaszcza bezpośrednio nad morzem, jest ukształtowany w dużej mierze przez człowieka w związku z budową portu w dwudziestoleciu międzywojennym. Dotyczy to zwłaszcza wybrzeża, gdzie dużą część zajmuje port. Naturalne wybrzeże znajduje się jedynie w południowych dzielnicach Orłowo i Redłowo oraz północnych Oksywie i Babie Doły. Te pierwsze, Orłowo i Redłowo, leżą na obszarze tzw. obnizenia redłowskiego, ale znaczną część ich powierzchni zajmuje również Kępa Redłowska, wzgórze, które pozostaje od 1938 r. rezerwatem przyrody. Kępa bezpośrednio na wschód przechodzi w nadmorską plażę. Na plaży w Orłowie, gdzie wzgórze morenowe bezpośrednio styka się z morzem, znajduje się charakterystyczny klif, o wysokości 60 metrów, ukształtowany przez abrazję. W regionie klifu plaża jest w wielu miejscach pokryta otoczakami. Są wśród nich głównie skały magmowe, takie jak granitoidy, sjenity, dioryty i pegmatyty, ale również metamorficzne – gnejsy i kwarcyty. Znalazły się one tam dzięki temu, że zostały przeniesione przez lodowiec ze Skandynawii.

zmienione. Bodaj najbardziej spektakularnym projektem jest symbol miasta, Skwer Kościuszki, sięgający w głąb morza. Zbudowany został w połowie lat trzydziestych ubiegłego stulecia, a jego podstawą są ogromne betonowe skrzynie. Warto zanotować, że nabrzeże wciąż ulega tu zmianie, ponieważ w niektórych punktach użyto drewnianych pali, które pękają i powodują obniżenie poziomu. Największą część wybrzeża Gdyni zajmuje jednak centralny punkt miasta - port, wcinający się długim klinem w linię brzegową. Dawniej ten teren był częścią pradoliny kaszubskiej, ale do dziś pierwotny kształt pradoliny zachował się tylko w północno-zachodniej części Gdyni.

Północna część miasta – port, Chylonia, Oksywie, Pogórze, Obłuże, Cisowa, Babie Doły - to obszar pradoliny kaszubskiej, która została jednak tak zmieniona podczas budowy portu, że nie przypomina pierwotnego kształtu. Dawniej był to obszar torfowisk, jednak podczas budowania miasta, poziom terenu znacznie się podniósł, a pierwotna ziemia zastąpiona została piaskami. Jedynie fragmenty Oksywia zachowały kształt i skład gleby pradoliny kaszubskiej. Wybrzeże na północ od portu pozostaje jednak zasadniczo w swoim naturalnym kształcie. Sam północny skraj terenu miasta leży na terenie Kępy Oksywskiej, morenowej wysoczyzny, która sięga morza, na wybrzeżu tworząc klif, choć mniejszy i mniej znany niż ten w Orłowie.

Południowozachodnie dzielnice – Dąbrowa, Wielki Kack - leżą na Morenach Chwaszczyńskich. Są również mocno zalesione. Podłoże jest tam głównie żwirowe, a ukształtowanie dość górzyste. Znajduje się tam najwyższy punkt Gdyni, góra Donas, o wysokości 205,7 m nad poziomem morza.

Na północ od Orłowa znajduje się bulwar nadmorski, wybudowany przez człowieka, na tym odcinku wybrzeże ma kształt idealnie prostej linii. Nad wybrzeżem góruje jeden z wyższych punktów Gdyni, morenowe wzgórze Kamienna Góra, z którego widać również piękną panoramę gdyńskiego wybrzeża. W Śródmieściu i dzielnicy portowej, ukształtowanie zostało całkowicie

W Gdyni nie ma żadnej większej rzeki, największą jest Kacza. Ta niewielka rzeczka, właściwie strumyk, ma swoje źródło w podmiejskiej wsi Bojano, uchodzi do morza natomiast w Orłowie. Dopływają do niej dwa potoki – w dzielnicy Wiczlino Potok Wiczliński, a na Karwinach – Źródło Marii. Obszar ukształtowany przez Kaczą tworzy Dolinę Kaczego Potoku. Dawniej na dzisiejszym terenie miasta, w obecnej dzielnicy Wielki Kack, znajdowało się niewielkie jezioro o nazwie Morze Kackie, zostało jednak osuszone. Ponadto w północnej części miasta przez Chylonię płynie niewielki strumyk Potok Chyloński, dziś w większości uregulowany, i wpływa do morza w kanale portowym. W Cisowej płynie natomiast niewielka rzeczka Cisówka, zwana dawniej Cisowianką lub Cisowskim Potokiem.

wcześniej Kępa Redłowska również jest rezerwatem przyrody; jest to las bukowy, rezerwat zachowuje populacje m.in. rokitnika zwyczajnego i unikalnego w Polsce jarzębia szwedzkiego. W dolinie Kaczej leży natomiast rezerwat Kacze Łęgi, o powierzchni niecałych 9 hektarów. Zachowały się tam fragmenty lasów łęgowych, a dokładniej łęgów wiązowych, charakterystycznych dla dna dolin niewielkich rzek. Na północy, w górnej części Cisowskiego Potoku, znajduje się natomiast rezerwat przyrody Cisowa.

Podsumowując, geografia naturalna Gdyni jest na pierwszy rzut oka dość typowa dla północnoeuropejskich terenów nabrzeżnych. Specyficzne natomiast są jej relacje z człowiekiem. Z jednej strony ogromne połacie miasta są wyjątkowo dobrze zachowane i objęte rezerwatami, z drugiej strony ukształtowanie wybrzeża jest niemal w całości sztuczne. Jedno natomiast jest pewne – zarówno sztuczne, jak i naturalne części Gdyni cechują się zróżnicowaniem i warte są obejrzenia.

Charakterystyczny dla Gdyni jest bardzo wysoki stopień zalesienia i liczne rezerwaty. Zachodnią część miasta obejmują w dużej mierze lasy mieszane, gdzie dominują sosny i buki – w sumie lasy zajmują 46% powierzchni miasta, więcej niż tereny zabudowane. Obszar ten stanowi część Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, zaliczany jest do Pojezierza Kaszubskiego. Wspomniana